Home  |  Artikels  |  Citaten


De gok van Pascal en klimaathysterie


Jos Verhulst, The Brussels Journal, 14-12-2009.


Pascal voert ten gronde de volgende keuzematrix in:

(waarin + ∞ staat voor een oneindig grote winst, - ε voor een klein verlies enz.)

De gok van Pascal is duidelijk een drogredenering. Dat blijkt alleen reeds uit het feit, dat het argument kan gebruikt worden om het bestaan van elkaar uitsluitende godheden te ‘bewijzen’. Met de gok van Pascal kan men de noodzaak tot geloof in Jahweh beargumenteren, doch evengoed de noodzaak tot geloof in Allah, hoewel beide conclusies elkaar uitsluiten. Analoog kan de gok van Pascal worden gebruikt om zowel AGW als antropogene globale afkoeling (een vernietigende nieuwe ijstijd) te ‘bewijzen’. (...)

[Een principiële dwaling] schuilt bij de gok van Pascal in de opvatting, dat men de verwachte kost van een onzeker gebeuren kan gelijkstellen aan de kost die optreedt bij het daadwerkelijk optreden van de gebeurtenis, zonder rekening te houden met de kans dat de betrokken gebeurtenis zich effectief voordoet. (...)

Zodra men de noodzaak van kansafschattingen heeft ingezien verliest het beroep op de gok van Pascal alle relevantie. Men staat dan opnieuw voor de taak om de werkelijkheid nauwkeurig in beeld te brengen en de alternatieven rationeel af te schatten.
Het feit dat [Peter Tom] Jones zich beroept op de gok van Pascal om zijn gram te halen, illustreert alleen maar het pseudo-religieus karakter van de AGW-hysterie. Zijn welgemeende oproep om klimaatsceptici te brandmerken als misdadigers tegen de mensheid, met alle implicaties van dien, illustreert bovendien het fanatiek en irrationeel karakter van dit modern bijgeloof. Wij hebben nogal gemakkelijk de neiging om hoofdschuddend neer te kijken op zaken als inquisitie of heksenverbranding, maar het stukje van Jones lezend kan men zich voorstellen dat binnen enkele eeuwen op analoge wijze zal teruggeblikt worden op het huidig tijdsgewricht.



Home  |  Artikels  |  Citaten