Home  |  Artikels  |  Citaten


Sorry, hoor


Boudewijn van Houten, De Dagelijkse Standaard, 04-01-2012.


Boudewijn van Houten
B. van Houten

U zult het met me eens zijn dat er nog heel wat valt te verontschuldigen. En zou het daarom niet een wijs idee zijn er niet aan te beginnen? Of, omdat er al mee begonnen is, er zo gauw mogelijk mee op te houden? Maar ik maak me geen illusies: deze mode zal voorlopig niet te stoppen zijn. Het is ook zo lekker goedkoop. Het kost niks. En de volgende dag sta je in alle kranten. In tegenstelling tot die Gorcumse Martelaren word je al heilig verklaard tijdens je leven. Tel uit je winst. In die sfeer zie ik ook de menslievende activiteiten van Nic Balthazar, een 48-jarige Vlaming die me al vaak heeft doen braken. Hij werd aanvankelijk vooral bekend door zijn inleidingen bij films die op tv vertoond werden. Een conventionelere, flauwere visie op zo’n film was steeds niet denkbaar. Maar Balthazar wil lief gevonden worden. Natuurlijk maakte hij zelf een film over een autistische jongen en een paar jaar later, hup, nog eentje over een MS-patiëntje. Dat was precies wat je in die tijd moest doen – en Balthazar deed het gretig. Intussen zag hij in het bedreigde milieu ook een pracht van een mogelijkheid zich geliefd te maken (zijn vader was al politicus). Hij begon 6000 mensen op het strand bijeen te zetten om gezamenlijk aandacht voor de klimaatsveranderingen te vragen, en een jaar later herhaalde hij de actie met 12000 mensen. Maar alsof dat nog niet genoeg was, is hij dit jaar gaan organiseren dat overal in Vlaanderen het lied Sing For The Climate werd gezongen.

Alles vind ik erg aan dit gedoe, maar het ergst is wel dat men er kinderen voor optrommelt. Je zult toch volwassen worden en ontdek­ken dat je ooit door die ijdeltuit geronseld bent! Je zou voor minder de hand aan jezelf slaan – en het is dan nog maar de vraag of Balthazar een sentimentele film over je maakt. Voor mij behoort hij tot het mensen­ras waar ook Sir Bob Geldof, de organisator van liefdadig­heids­concerten als ‘Live Aid’, deel van uitmaakt. Wanneer ik op een schijnbaar onbewoond eiland aanspoel en Nic of Bob komt van tussen de palmen het strand op, dan zwem ik geheid terug, de haaien tegemoet.

Het misbruik van kinderen beperkt zich trouwens niet tot zulke menslie­vende koorzangen en popconcerten. Als leraren bij het parlement gaan demonstreren voor een hoger loon, dan nemen ze ook al hun leerlingen mee. Die hebben die dag immers toch niks te doen. Dus in de bus met die jongens en meisjes – die voor iets worden ingezet waar ze de ballen van begrijpen. Dit zou verboden moeten worden. God, wat moet er eigenlijk veel verboden worden. Wees maar blij dat ik geen Balthazar of Geldof heet, want ik zou het nog voor elkaar krijgen ook.



Home  |  Artikels  |  Citaten