Home  |  Artikels  |  Citaten


Climategate: "Verberg de daling"


Johan Branders, 12 december 2009


Sinds duizenden e-mails en documenten van de Climatic Research Unit (CRU) van de universiteit van East Anglia door een kraker of klokkenluider openbaar zijn gemaakt, is speciale aandacht gegaan naar een e-mail van Phil Jones, directeur van de CRU, waarin hij spreekt van een "truc" om "de daling te verbergen". De e-mail, getiteld "Grafiek voor WMO-verklaring", was gericht aan de auteurs van de originele hockeystick, Michael Mann, Raymond Bradley en Malcolm Hughes. Jones schreef:

Ik heb net Mikes truc uit Nature uitgevoerd door het toevoegen van de werkelijke temperaturen aan elke serie voor de laatste 20 jaar (d.w.z. vanaf 1981) en vanaf 1961 voor die van Keith om de daling te verbergen.

Het gaat hier over drie series van temperatuurreconstructies voor het noordelijk halfrond met zogenaamde proxies, waaronder jaarringen van bomen, koralen, boorkernen uit poolijs, afzettingen in meren, enz. De oorspronkelijke series zijn weergegeven in de volgende afbeelding, samen met de 'werkelijke temperaturen', opgemeten met thermometers.

Real

Temperatuurreconstructies worden gemaakt om een idee te krijgen van de temperaturen op aarde vr 1850, toen er nog geen thermometerdata geregistreerd werden. Het probleem met deze temperatuurreconstructies is dat ze in de tweede helft van de 20ste eeuw afwijken van de gemeten oppervlaktetemperaturen (zwarte curves met jaar- en zomertemperaturen). Vooral de groene curve van Keith Briffa, die uitsluitend bestaat uit densiteiten van jaarringen van bomen, wijkt sterk af van de thermometerdata, met een fikse daling vanaf ongeveer 1940. Dit probleem wordt het divergentieprobleem genoemd.

Klimaatwetenschappers hebben tot op heden geen verklaring gevonden voor het divergentieprobleem en dus kunnen ze onmogelijk weten of zich in het verleden geen gelijkaardige divergenties hebben voorgedaan. Elke fatsoenlijke wetenschapper zou hieruit besluiten dat deze series niet mogen voorgesteld worden als betrouwbare temperatuurreconstructies.

Maar Phil Jones deed dit toch en wel precies zoals beschreven in de e-mail. De thermometerdata werden toegevoegd aan de series, de daling in Briffa's serie werd verwijderd en de curves van de reconstructies werden naadloos aangesloten op de temperatuurcurves. Dit resulteerde in de grafiek die op de omslag kwam te staan van de verklaring van de World Meteorological Organisation (WMO) over de status van het klimaat in 1999:

WMO

Een nieuwe hockeystickgrafiek was geboren. Onderstaande afbeelding toont in detail de curves voor en na het uitvoeren van de 'truc'.

Trick to hide the decline

Jones schrapte de daling in Briffa's serie vanaf 1960, verving ze door de stijgende thermometerdata en boog het uiteinde van de serie omhoog met een statistisch afvlakkingsfilter om een vloeiende overgang te bekomen met de thermometerdata. De series van Jones en Mann (rood en blauw) werden op gelijkaardige wijze aangepast vanaf 1981. Dit resulteerde in drie reconstructies die de recente opwarming nauwkeurig lijken weer te geven, terwijl ze er in werkelijkheid sterk van afwijken.

Op blz. 4 van de WMO-verklaring staat de volgende uitleg over de grafiek:

Ondanks hun verschillende nadrukken op jaarlijkse en zomertemperaturen en hun verschillende geografische vertekeningen, geven alle reconstructies (zoals getoond op de omslag als 50-jaarlijks afgevlakte afwijkingen van de 1961-1990-referentie) aan dat de twintigste eeuw, tegen de achtergrond van het millenium als geheel, ongewoon warm was.

Deze conclusie is vals om twee redenen:
1) Het deel van de grafiek dat de ongewone opwarming in de twintigste eeuw moet voorstellen is vervalst. Zonder deze vervalsing komen de drie series amper boven de pieken van de 12de eeuw uit en maakt Briffa's serie een daling tot onder het gemiddelde van de 18de en 19de eeuw.
2) Het deel van de grafiek dat de rest van het millenium moet voorstellen is totaal onbetrouwbaar wegens het divergentie­probleem. Proxies die falen in het weergeven van de recente opwarming kunnen net zo goed falen in het weergeven van vroegere warme periodes, zoals bv. de Middeleeuwse Warme Periode.

Het is duidelijk dat we hier te maken hebben met wetenschappelijke fraude. De WMO-grafiek werd gepresenteerd als een krachtig bewijs van een door de mens veroorzaakte opwarming, aangezien ze aantoonde dat de recente stijging "ongewoon" was tegen de achtergrond van het millenium als geheel.



Home  |  Artikels  |  Citaten