Home  |  Artikels  |  Citaten


Dalai Lama: half boeddhist, half marxist


Nicholas Provenzo, 23 maart 2008


Terwijl ik onderzocht hoe een potentieel "vrij Tibet" er zou uitzien, stuitte ik op het volgende citaat van Tenzin Gyatso, de 14de Dalai Lama en het hoofd van de Tibetaanse regering in ballingschap:

Dalai Lama

Van alle moderne economische theorieën is het marxisme gebaseerd op morele principes, terwijl het kapitalisme alleen geïnteresseerd is in opbrengst en winst. Het marxisme bekommert zich om de verdeling van rijkdom op een gelijke basis en het rechtvaardige gebruik van de productiemiddelen. Het bekommert zich om het lot van de werkende klassen - die de meerderheid vormen - alsook om het lot van de kansarmen en behoeftigen, en het marxisme draagt zorg voor de slachtoffers van uitbuiting. Om deze redenen spreekt het systeem me aan en lijkt het me eerlijk. Ik las onlangs nog een artikel in een verhandeling waar Zijne Heiligheid de paus ook wees op een aantal positieve aspecten van het marxisme.

Wat het falen van marxistische regimes betreft beschouw ik om te beginnen de voormalige USSR, of China, of zelfs Vietnam, niet als echte marxistische regimes, omdat ze zich veel meer bekommerden om hun bekrompen nationalistische belangen dan om de Internationale van de arbeiders. Dit is waarom er conflicten waren tussen bijvoorbeeld China en de USSR, of tussen China en Vietnam. Als deze drie regimes zich hadden gebaseerd op de ware marxistische principes, dan zouden deze conflicten nooit ontstaan zijn.

Ik denk dat de belangrijkste fout van marxistische regimes de te grote nadruk is die ze hebben gelegd op de vernietiging van de heersende klassen, op de klassenstrijd, en dit heeft hen de haat doen aanwakkeren en het medelijden doen verwaarlozen. Alhoewel het dienen van de zaak van de meerderheid hun oorspronkelijke doel geweest kan zijn, op het moment dat ze dit willen verwezenlijken wordt al hun energie afgebogen naar destructieve activiteiten. Als eenmaal de revolutie ten einde is en de heersende klasse vernietigd, is er niet veel meer over om te geven aan het volk. Op dit punt is het volledige land verarmd en jammer genoeg lijkt het alsof arm worden het oorspronkelijke doel was. Ik denk dat dit te wijten is aan een gebrek aan menselijke solidariteit en medeleven. Het belangrijkste nadeel van zo'n regime is de volharding in de haat ten nadele van het mededogen.

Volgens mij was het falen van het regime in de voormalige Sovjetunie niet het falen van het marxisme maar het falen van het totalitarisme. Om die reden beschouw ik mezelf nog steeds als half marxistisch, half boeddhistisch.

Hier hebben we dus een leider die het aloude sprookje verkondigt van het marxisme als nobel ideaal en die veronderstelt dat het marxisme kan volstaan met minder dwang en meer schuldgevoel. Want als het marxisme zich bekommert "om de verdeling van rijkdom op een gelijke basis" dan zal die rijkdom zichzelf niet verdelen. Er is een middel nodig voor die verdeling. Aangezien de Dalai Lama zegt dat hij dwang verafschuwt, blijft alleen het schuldgevoel over.

Maar wat te doen met die zogenaamd immorele zakenmannen die leven volgens hun eigen inzichten en hun eigen belangen en die geen schaamte voelen voor hun aandeel in "opbrengst en winst"? De Dalai Lama erkent dat zelfs Vietnam (een overwegend boeddhistisch land) niet in staat was om het zogenaamde marxistische ideaal zonder geweld te verwezenlijken. Waarom zou een half marxistisch, half boeddhistisch "vrij" Tibet dan anders zijn? De Dalai Lama weigert per slot van rekening te erkennen dat kapitalisten over ook maar het minste vleugje moraliteit beschikken. Waarom zouden we dan moeten aannemen dat hij als Tibetaans leider hun morele recht op een onafhankelijk leven en persoonlijke eigendom zou beschermen?

Er is natuurlijk een reden waarom alle marxistische staten hun toevlucht zoeken tot geweld: omdat mensen vrij kunnen denken en niet allemaal bereid zijn tot het accepteren van onverdiende schuld. De marxistische morele code eist dat deze mensen uit de weg geruimd worden. Het "half marxistisch, half boeddhistisch" zijn, verandert niets aan dit feit en zelfs als Tenzin Gyatso zelf geweld verafschuwt, zijn er genoeg marxisten die dat niet doen. Wat de vele fouten van China ook mogen zijn, het is niet langer een marxistische staat. Het lijkt er sterk op dat een ogenschijnlijk "vrij" Tibet marxistisch zal zijn en in dat geval zal die verschrikking veel erger zijn dan om het even wat de Chinezen mogen hopen te ontketenen.


Bron: The Dalai Lama: Dumb and Dumber



Home  |  Artikels  |  Citaten